Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

Νέα τάξη πραγμάτων-Η θάλασσα

Αληθεια αγαπητες μανουλες, πως πατε διακοπες με τα μωρα?

Ειναι οντως διακοπες? Οξα εν πόφκαρμαν των οπισθίων που γινεται?

Ειναι ενα θεμα που με προβληματιζει τωρα που εσφιξαν οι πυράδες τζιαι που η θαλασσινή αύρα στελλει μου σήματα Μορς.

Πως θα γινει? Ποσα πραματα πρεπει να κουβαλησω για να παω ενα τοπο? Εννα καταληξω να πω ξίκκος σου τζιαι η θαλασσα, τζιαι να την ξαναδω σε 2-3 χρονια παλε?

Βρέφη τζιαι θαλασσα σαννα τζιαι εν συνδυαζουνται εννεν?

Πάχος που εμεινε που την εγκυμοσυνη τζιαι θαλασσα πως συνδυαζονται? (Τουτο actually τρομοκρατει με παραπανω που ουλλα!)
Που θα εβρω:
1. ολοσωμο μαγιω
2. ολοσωμο καφτάνι
3. μπούρκα ?

Μετα την πρωτη επιχειρηση εξορμησης στη θαλασσα με το μπεμπέ θα ξαναγραψω ποστ. Ελπιζω να εχει ευχαριστη αναγνωση και φιλοδοξο μηνυμα.

Μάνες να χαρειτε δωστε ττιπς.
 

Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2015

Που να λιώσουν οι πίσσες ούλλες τζιαι να μεν μείνει μια!

Πριν 6 μηνες, προφανως επειδη επρεπε να παω να γεννησω, επρεπε να με αντικαταστησει καποιο ατομο δαμε στη δουλεια. Τζιαι επειδη ξαφνικα ελειψαν τους τα μορφωμενα ατομα, με λιο νου, εστειλαν μου την "Miss Πίσσα" (πίσσα as in τσίχλα). Εχω να πω οτι επληγωσε με πολλα τουτη η επιλογη τους. Μα τοσο δηλαδη με εκτιμουν? Μα την "Miss Πίσσα"????

Η οποια Miss Πίσσα, ειναι ξανθη, με νουν μικροτερο της αμοιβαδας (ειχα πει οτι το μωρο φκαλει δοντια τζιαι κλαιει τζιαι ειπεν μου:"Μα εν εσιει δοντια?" και άλλα πολλά), που βαφεται οσαν την Ελενη την πορνη, που βαλλει ενα αρωμα που μυριζει αροξολ, τζιαι βεβαιως αγαπημενοι μου μασσα πισσα. Με ανοιχτο το στομα. Τζιαι καμνει φουσκες. Τζιαι μετα σπαζει τες με τα δοντια της.

Ε ηρτα πισω δουλεια εδω και λιο καιρο. Εμεινε μου δαμε. Εννα μου την αφησουν να με βοηθα.

Γιατι? Τι τους εφταιξα?

Εν με κανεί που φκαλω ουλλη νυχτα σκοπιες επειδη ο μικρουλης αποφασισε να μεν κοιμαται τζιαι να κλαιει, εχω την τζιαι τουτη. Τα νευρα μου ειναι τοσο τεντωμενα οσο το τανγκα μιας παshιας.

 

Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015

Και ετσι ξαφνικά η ζωή μου άλλαξε

... και έτσι ξαφνικά μπήκε στη ζωή μας ο έρωτας.

Γιατί περι ερωτα προκειται. Απο την πρωτη ματια, απο την πρωτη ανασα, το πρωτο κλαμα.

Γεννησα προωρα πριν κανενα μηνα περιπου λογω καποιων επιπλοκων. Φυσιολογικος τοκετος χωρις επισκληριδιο παρακαλω! Εποσhίστικα τζιαι εσπουρτισα ενα πουρεκκο μικροσκοπικο. Ηταν η πιο συγκλονιστικη εμπειρια της ζωης μου. Την οποια βεβαια θα σας περιγραψω δαμε μεν φοαστε.

Αλλά να παρουμε τα πραματα που την αρχη.
Ο μικρουλης αποφασισε οτι επρεπε να σκασει μυτη τζιαι να φκει παρα πολλα προωρος μεσα στις γιορτες. Με νυχια και με δοντια επροσπαθουσαμε να του εξηγησουμε να μεινει τζιμεσα που ενι στα βραστα του, γιατι αν εφκαινε ηταν να τον βαλουν σε θερμοκοιτιδα. Επεφτα συνεχεια, εβαλαν μου ενεσεις κορτιζονης για τους πνευμονες του, ορρο για τις συσπασεις κτλ. Εφκαλα τις γιορτες μεσα στο νοσοκομειο. Ο μικρουλης ειχεν παρει θεση τζιαι ειχεν κατεβει τέλια κατω. Ηταν ετοιμος να φκει.
Εκαταφερα τζιαι εκρατησα τον ωσπου να μπω στον 9ο.

Ε μα εν τζιαι αντεξε ο μικρουλης!! (επηρε που μενα σε τουτο)
Με το που εμπηκα στον 9ο εσπασαν τα νερα ξημερωματα. Μα τι εμπειρια τζιαι τουτα τα νερα α! Νομιζεις οτι κατουρας πανω σου! Εκαμα τους τοπους γεριμους ωσπου να παμε στο νοσοκομειο!

Εφτασαμε, ετοιμασαν με, εμπηξαν μου τζιαι το κλύσμα (εν με υ εννεν?? οξα με η? ενιγουει), αρκεψαν σιγα σιγα να δυναμωνουν οι πονοι.
Ε μα ομως το πράμα μου ηταν θαυματουργο, γιατι εκαμε πολλα μεγαλη διαστολη τζιαι πολλα γληορα. Τζιαι εννοειτε ερωτησαν με αν ηθελα επισκληριδιο. Ο γιατρος μου βεβαια ειπε μου οτι στην φαση μου ειμαστε ο τοκετος εν πολλα κοντα τζιαι εν θα προλαβει να με πιασει η ενεση.

Γενικα εγω ημουν και ειμαι αντιθετη με την επισκληριδιο σε περιπτωσεις που εν χρειαζεται ή κρινεται αναγκαια. Αφου ημουν κοντα, ως τζινη την ωρα αντεχα τους πονους, ποιος ο λογος να την καμω?
Τζιαι εν την εκαμα. Τζιαι εν το εμετανιωσα. Βεβαια τζινη την ωρα των πονων των δυνατων αν με ερωτουσες ηταν να σου πω "Βαρτε μου την ενεση ΤΩΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!"

Οι πονοι οι δυνατοι ωσπου να φκει το μωρο εδιαρκεσαν περιπου 2-2,5 ωρες. Που εν θεωρειται πολλη ωρα.
Ε παντως εν δυνατοι οι πονοι. Σε καποια φαση τζιαι μετα, προς το τελος, οι πονοι που μονοι τους αναγκαζουν σε να θελεις να σπρωξεις. Εν το επιστεφκα ωσπου το εζησα. Στο TLC που δειχνει το "I didn;t know I was pregnant" παντα οι γυναικες λαλουν οτι εθελαν να σπρωξουν σαν να τζιαι παν τουαλεττα. Ε ναι εχω να πω οτι ακριβως το ιδιο πραμα. Σφιγγεσαι παντες τζιαι εshεις δυσκοιλιοτητα για 15  μερες!

Περιττο να πω οτι ακουσεν με το νοσοκομειο! Τζιαι να τους εχω να μου λαλουν συνεχεια, τζιαι ο γιατρος τζιαι οι νοσοκομες οτι εν πρεπει να φωναζω, εν γινεται. Α για ολαν που εν γινεται!! Εγω εννα φωναζω!!!

Αναγκασα τον Χαπη να φκαλει βιντεο τζιαι εκαμα του 1000 παρακάλια να μεν φυρτεί. Ηταν πολλα αγχωμενος παντως αλλά ηταν συνεχεια διπλα μου. Σε καποια φαση αλλο λιο να του σπασω το χερι του που το σφιξιμο που του εκαμα αμαν ερκετουν πονος.

Ε μετα που καμποσο σπρωξιμο ακουω τον γιατρο να μου λαλει ερκεται! Τζιαι ηρτεν! Τζιαι εχω τον σε βιντεο! Τζιαι ηταν η πιο συγκλονιστικη στιγμη της ζωης μου ως τωρα!!
Ηρτεν τζιαι εν δικος μου. Εγω τον εκαμα. Τζιαι εν copy του Χαπη. Εμεινε μου ο κοπος!

Εν θα αλλαζα τον φυσιολογικο τοκετο. Στην περιπτωση μου βεβαια ουλλα ηταν οκ τζιαι εν ειχαμε επιπλοκες.

Ειμαι ερωτευμενη μαζι του. Τελος!

Σε αλλο ποστ εννα σας πω για τον θηλασμο. Ατε παω να του δωκω βυζι τωρά.

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

The Room-the making of

Ναι ναι, μονο για την εγκυμοσυνη θα μιλω που δαμε τζιαι δα οπως εκαταλάβετε. Sorry!
Μόλις εμπήκα στον 7ο μηνα τζιαι ήδη είμαι βάρκα. Έβαλα 10 κιλα τζιαι η κοιλιά εν πολλά μεγαλη. Τζιαι ακομα εννα γίνει η διπλάσια!

Αρχισαμε την διαδικασία σάσματος του δωματίου του μωρού. Ή καλύτερα την μετατροπη της μεχρι τώρα αποθήκης, σε χώρο οπου να μπορεί να φιλοξενηθεί οποιοδήποτε human being. Μέχρι τώρα εισιεν μέσα γραφειο, βιβλιοθήκη, άππαρο-σίδερο, όργανο γυμναστικής (never been used-ο Χάπης ακόμα φακκά μου το που εκαμώθηκα να το αγοράσω), 2-3 εξτρα καρέκλες στοιβασμένες, σιφονιέρες (2 στον αριθμο) γεματες δικα μου ρουχα... και άλλα πολλά. Believe me εννεν τοσο μεγαλο το δωμάτιο οσο ακουέται! Ήταν πραγματι τίγκα στα πράματα!

Ως τωρα παμε καλα, με την βοήθεια του κοινού εννοείτε. Εγώ μετα απο κάθε ανασκαφή γίνομαι ένα ερήπιο. Έχω να πω οτι κουραζεσαι πολλά ρε παιδι μου αμαν εισαι εγκυος! Πολλά!

Σε ενα διαμερισμα των 2 υπνοδωματιων, που ήδη ήταν τίγκα στα πράματα, θέλει αρετή και τόλμη μεγάλη προσπάθεια και τόλμη για να καταφέρεις να αδειάσεις το ενα εκ των δωματίων τζιαι να εβρεις τόπο να χώσεις ούυυυυυυυυυυυυυυυλλα τζίνα τα πράματα που έσhιει μέσα! Έπεσε καμποσο πέταμα, χάρισμα και ευγενής χορηγία αποθηκευτικόυ χώρου στα σπιτια των γονιων για να μπορέσουμε να αδείασουμε το δωμάτιο.

Καλά για τα ερμάρια εν το συζητώ καν! Εννοειται τα πραματα του μωρου εν θα μπουν τζιμεσα αλλά μεσα σε σιφονιέρες! Εννοειται εν χώρει καρφίτσα μέσα στα ερμάρια!

Πλις πέτε μου οτι τζιαι εσεις εσιετε τόσα πραματα τζιαι οτι εν είμαι μόνο εγω! Πλις!!!

 

Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2014

Τα μη της εγκυμοσύνης

Κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης όπως είναι φυσικό, υπάρχουν αρκετές απαγορεύσεις. Και ειναι λογικό, αφου πρεπει να προστατευσεις το πλασματακι που κουβαλας μεσα σου.
Ομως, δεν ειπαμε οτι ειναι και ευχάριστες αυτες οι απαγορευσεις!

Αυτό που επηρεαζει πολυ την καθημερινοτητα μου ειναι αυτο το "Μην σηκωνεις βαρος" και "Μην σκυβεις" και το "Προσεχτικά με την χλωρίνη"

Ε πως θα καθαρίσω??? Πως θα τριψω τα μπανια?? Πως θα μεταφερω τα 3215879 πραματα που θελω να μεταφερω??
Ειχα το παντα να ειμαι ανεξαρτητη σε κατι τετοιες μεταφορες, ακόμα και αν μετα ειχα τις επιπτωσεις των πραξεων μου με φοβερους πονους στη μεση, ποδια και χερια.
Τα επιπλα του κηπου του ΙΚΕΑ τα ξυλινα, ξερετε τα φανταζομαι εννεν? Ε οταν τα ειχα αγορασει, εμεταφερα τα που το αυτοκινητο στο διαμερισμα μονη μου γιατι ηθελα σιου τζιαι καλά να τα στήσω αυθημερόν. Εν εμπορουσα να περιμενω για βοηθεια!
Επισης, μια φορα εταραξα το τραπεζακι του καθιστικου το ασηκωτο/κουττούτζιν επειδη επρεπε επισης σιου τζιαι καλα να φυω το χαλί που κατω για να το φυλαξω. Εκαμα 1 εβρομαδα με sick leave μετά επειδη επαθε φλεγμονη η μεση μου τζιαι εμεινα ζαβή.

Αρα καταλαβαινεις οτι η αναμονη με σκοτωνει! Αναγκαστικά ομως τωρα πρεπει να ειμαι προσεχτική. Αν και με τρωει το οτι πρεπει να αφηνω τα πραματα μεσα στη μεση ωσπου να ερτει ο Χάπης σπιτι να τα μετακινησει.

"Μην σκύβεις ευλογημένη"- Οκ, η αληθεία εχει γινει λιο δυσκολο το να σκυβω πλεον με την κοιλιά, αλλά πως να καμεις τα 216546 καθημερινα πραματα που πρεπει να καμεις χωρις να σκύψεις λιο?

Η αληθεια παιζω λιο το παλλικάρι οταν δεν με βλεπει κανενας ή οταν ειμαι μονη μου σπιτι, αλλά χρειαζεται μεγαλη προσοχη. Για παραδειγμα, το καθαρισμα πουκατω που το κρεβατι επαιρνε μου δευτερολεπτα (εξαπλωνα χαμέ με την σκούπα). Ε τωρά παιρνω την ωρα μου για να το καθαρίσω. Το να σηκωθω που χαμέ ειναι το μεγαλυτερο achievement!

Επισης, απαγορευονται οι αναβασεις σε καρεκλες, σκάλες, σκαμπό, τραπέζια.
Ε τα καλοκαιρινα ρουχα εννα φυλαχτούν μόνα τους?? Αναγκαστικά χρειαζεσαι την βοηθεια του κοινού.

Αλλά ουλλα τουτα εν πελλάρες μπροστά στην ασφάλεια του μωρού σου. Πρέπει η καθε εγκυμονούσα να φροντιζει και να προστατεύει το σωμα της.

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

The ring of fire

Forgive me, for I have sinned.

Έσιει να δω κυπριακή τηλεόραση που τον τζιερό της αίγιας φούξια τζιαι των πατατών που επαιζεν ο Λώρης.

(Μ)προύσκo (εκτος που την σκηνή με τον Ζένιο που εγινε viral παγκόσμια), 7 ουρανοί & σύννεφα αλήτες, ωρα μηδεν (είσιεν έτσι σειρά έννεν?) και λοιπά mix and match καλαμαρίστικα με κυπριακά δεν εδιανοήθηκα να δω ποττέ!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Θωρώ το Δαχτυλίδι της φωτιάς.
.
.
.
.
.
......τζιαι αρέσκει μου!

Forgive me. I have sinned.

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Η πολυκατοικία -Hot news!

Ειδετε με τουτα και με εκεινα εξηχασα τέλια να σας πω για τις super hot εξελιξεις που ειχαμε στην πολυκατοικια κατα τους καλοκαιρινους μηνες.

Παλαιοτερα ειχα σας πει οτι διπλα μας εμεινισκε ενας φοιτητακος που τοσα χρονια εν εισιεν φιλεναδα τζιαι εισιεν εβρει μιαν τελικα τζιαι αντι να του διουν να αφκει, εβουρουσαν ο ενας τον άλλο μεσα στο σπιτι.
Ε τελικα ο φοιτητακος εφυεν, τζιαι αρχες περιπου του καλοκαιριου ηρτεν ενας νεος τυπος. Ο τυπος τουτος ειναι πιστον αντιγραφο του αδερφου του Ρεϊμοντ στο "Everybody loves Raymond". Τζιαι αμαν σου λαλω πιστον αντιγραφο εννοω copy paste! Φτυμα κολλημα! Σε ουλλα!
Ψηλος και αχαρος, με βλεμμα βοδινου, με την ιδια φωνη! Ιδια φωνη,  καταλαμβαινεις?

Λοιπον, μολις εγκατασταθηκε ο παρεας, τσουπ σκαει μυτη τζιαι η φιλεναδα του. Καθε νυχτα. Τζιαι ο παλαβος εκολλησε το κρεβατι του πανω στον κοινο μας τοιχο. Καταλαμβαινεις αγαπητε αναγνωστη. Εκαμναμεν εμετο καθε νυχτα. Ο τυπος ηταν αηδίας!
Το μεγαλο σιοκ βεβαια ηταν οτι η φιλεναδα του εθωρκέτουν! Ηταν δηλαδη αρκετα εμφανησιμη! Ηταν η μονιμη απορια μας με τον Χάπην, τι του ηβρεν του μαννου.

Ο δε μαννός, ηταν εκτος απο ανεργος και άεργος.
Τελοσπαντων, το καλοκαιρι επειδη εγω ως γνωστο εφκαλλα τα αντερα μου που το αγκαστριν, τις παραπανω μερες ημουν σπιτι τζιαι ετσι ακουα/τζιαι επαρακολουθουσα πολλες που τις κινησεις του. Εν εφκαινε που σπιτι τουτο εν σιουρο.
Η φιλεναδα εκτυπουσε καρτα καθε νυχτα, αλλά ποττε δεν εδιανυχτερευσε. Ερκετουν εκαθαριζε του, εμαγειρευκε του, ετρωεν τον τζιαι λιο, τζιαι μετα εφευκε.

Μιαν καυτη καλοκαιρινη βραδια που λετε, ηταν περασμενη ωρα, εισιεν φυει τζιαι η φιλεναδα, ακουμεν τον να κατεβαινει κατω που την πολυκατοικια τζιαι να παραλαμβανει μιαν άλλη γκομενα! Επιστρατευτηκαμεν με τον Χάπη (ναι ειμαστε κουτσομποληδες, περιεργοι, τζιαι plus ειχαμε απαγορευτικο για "επαφες" που τον δοκτωρ αρα εν ειχαμε τιποτε καλυτερο να καμνουμε), τζιαι επηραμε ματι οτι ανεβηκε πανω με μια γκομενα!
Διπλο σιοκ! Εν τον κανει μια γκομενα τον χαμενο, θελει τζιαι δευτερην???

Ενιγουει, η γκομενα αυτη εδιανυχτερευσεν παρακαλω! Ειδαμεν την να φευκει το πρωι. Ως το απογευμα της ιδιας μερας ηρτεν παλε η φιλεναδα του.
Η γκομενα εθεαθηκεν ακομα μια φορα να διανυχτερευει.

Ε μετα που καμια εβδομαδα, μπαμ καυκάς!!! Ανακαλυψεν τον η φιλεναδα! Εσπαζαν πραματα, ξιτιμασιες, βρισιες, (εγω απουσιαζα αλλά ενημερωσε με η κουτσομπόλα Χάπης). Τελόσπαντων ανακαλυψεν τις βρωμιες του η φιλεναδα. Ηταν hot news τζινη την μερα!

Και μετα ερχεται και το τριτο σιοκ μεγατόνων! Εσυγχωρεσεν τον. Ε τζιαμε ενύψαμεν τας χειρας μας με τον Χάπη. Επιβεβαιωσαμε οτι οντως προκειται περι μαννής. Δεν εξηγειται διαφορετικα. Και εσυνεχισαν αυτοι καλα και εμεις καλυτερα.
Ευτυχως επεταξεν τον εξω η ιδιοκτητρια επειδη εν επληρωνε τα ενοικια, τζιαι ετσι επνασαμεν. Ε μα επροκαλουσε μας αναστατωση καθε λιο! Ποσο να γυριζουμε τα παραθυρα τζιαι τις βεραντες για να τον παρακολουθουμε!