Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015

Και ετσι ξαφνικά η ζωή μου άλλαξε

... και έτσι ξαφνικά μπήκε στη ζωή μας ο έρωτας.

Γιατί περι ερωτα προκειται. Απο την πρωτη ματια, απο την πρωτη ανασα, το πρωτο κλαμα.

Γεννησα προωρα πριν κανενα μηνα περιπου λογω καποιων επιπλοκων. Φυσιολογικος τοκετος χωρις επισκληριδιο παρακαλω! Εποσhίστικα τζιαι εσπουρτισα ενα πουρεκκο μικροσκοπικο. Ηταν η πιο συγκλονιστικη εμπειρια της ζωης μου. Την οποια βεβαια θα σας περιγραψω δαμε μεν φοαστε.

Αλλά να παρουμε τα πραματα που την αρχη.
Ο μικρουλης αποφασισε οτι επρεπε να σκασει μυτη τζιαι να φκει παρα πολλα προωρος μεσα στις γιορτες. Με νυχια και με δοντια επροσπαθουσαμε να του εξηγησουμε να μεινει τζιμεσα που ενι στα βραστα του, γιατι αν εφκαινε ηταν να τον βαλουν σε θερμοκοιτιδα. Επεφτα συνεχεια, εβαλαν μου ενεσεις κορτιζονης για τους πνευμονες του, ορρο για τις συσπασεις κτλ. Εφκαλα τις γιορτες μεσα στο νοσοκομειο. Ο μικρουλης ειχεν παρει θεση τζιαι ειχεν κατεβει τέλια κατω. Ηταν ετοιμος να φκει.
Εκαταφερα τζιαι εκρατησα τον ωσπου να μπω στον 9ο.

Ε μα εν τζιαι αντεξε ο μικρουλης!! (επηρε που μενα σε τουτο)
Με το που εμπηκα στον 9ο εσπασαν τα νερα ξημερωματα. Μα τι εμπειρια τζιαι τουτα τα νερα α! Νομιζεις οτι κατουρας πανω σου! Εκαμα τους τοπους γεριμους ωσπου να παμε στο νοσοκομειο!

Εφτασαμε, ετοιμασαν με, εμπηξαν μου τζιαι το κλύσμα (εν με υ εννεν?? οξα με η? ενιγουει), αρκεψαν σιγα σιγα να δυναμωνουν οι πονοι.
Ε μα ομως το πράμα μου ηταν θαυματουργο, γιατι εκαμε πολλα μεγαλη διαστολη τζιαι πολλα γληορα. Τζιαι εννοειτε ερωτησαν με αν ηθελα επισκληριδιο. Ο γιατρος μου βεβαια ειπε μου οτι στην φαση μου ειμαστε ο τοκετος εν πολλα κοντα τζιαι εν θα προλαβει να με πιασει η ενεση.

Γενικα εγω ημουν και ειμαι αντιθετη με την επισκληριδιο σε περιπτωσεις που εν χρειαζεται ή κρινεται αναγκαια. Αφου ημουν κοντα, ως τζινη την ωρα αντεχα τους πονους, ποιος ο λογος να την καμω?
Τζιαι εν την εκαμα. Τζιαι εν το εμετανιωσα. Βεβαια τζινη την ωρα των πονων των δυνατων αν με ερωτουσες ηταν να σου πω "Βαρτε μου την ενεση ΤΩΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!"

Οι πονοι οι δυνατοι ωσπου να φκει το μωρο εδιαρκεσαν περιπου 2-2,5 ωρες. Που εν θεωρειται πολλη ωρα.
Ε παντως εν δυνατοι οι πονοι. Σε καποια φαση τζιαι μετα, προς το τελος, οι πονοι που μονοι τους αναγκαζουν σε να θελεις να σπρωξεις. Εν το επιστεφκα ωσπου το εζησα. Στο TLC που δειχνει το "I didn;t know I was pregnant" παντα οι γυναικες λαλουν οτι εθελαν να σπρωξουν σαν να τζιαι παν τουαλεττα. Ε ναι εχω να πω οτι ακριβως το ιδιο πραμα. Σφιγγεσαι παντες τζιαι εshεις δυσκοιλιοτητα για 15  μερες!

Περιττο να πω οτι ακουσεν με το νοσοκομειο! Τζιαι να τους εχω να μου λαλουν συνεχεια, τζιαι ο γιατρος τζιαι οι νοσοκομες οτι εν πρεπει να φωναζω, εν γινεται. Α για ολαν που εν γινεται!! Εγω εννα φωναζω!!!

Αναγκασα τον Χαπη να φκαλει βιντεο τζιαι εκαμα του 1000 παρακάλια να μεν φυρτεί. Ηταν πολλα αγχωμενος παντως αλλά ηταν συνεχεια διπλα μου. Σε καποια φαση αλλο λιο να του σπασω το χερι του που το σφιξιμο που του εκαμα αμαν ερκετουν πονος.

Ε μετα που καμποσο σπρωξιμο ακουω τον γιατρο να μου λαλει ερκεται! Τζιαι ηρτεν! Τζιαι εχω τον σε βιντεο! Τζιαι ηταν η πιο συγκλονιστικη στιγμη της ζωης μου ως τωρα!!
Ηρτεν τζιαι εν δικος μου. Εγω τον εκαμα. Τζιαι εν copy του Χαπη. Εμεινε μου ο κοπος!

Εν θα αλλαζα τον φυσιολογικο τοκετο. Στην περιπτωση μου βεβαια ουλλα ηταν οκ τζιαι εν ειχαμε επιπλοκες.

Ειμαι ερωτευμενη μαζι του. Τελος!

Σε αλλο ποστ εννα σας πω για τον θηλασμο. Ατε παω να του δωκω βυζι τωρά.

23 σχόλια:

  1. Μάνα μου ρε Cypriopoul μου να σας ζήσει το μωράκι σας να το χαίρεστε. Πολλά φιλιάαααα κορούδα μου, χχχχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ου να σας ζήσει!!!
    (Λαλείς για τους πόνους τζαι πονώ εγώ, αντιλαμβάνεσαι γιατί δεν θέλω να κάμω ποτέ μου έτσι πράμα. ασπούμε έχασα τη δύναμή μου, με δυσκολία γράφω...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κορη μεν εισαι πελλη! Πιστεψε με για τζινο το πλασματακι εννα αντεχες τζιαι πιο δυνατους πονους! Στην περιπτωση σου υπαρχει επισκληριδιο ( cypriopoul)

      Διαγραφή
    2. πάλε πονείς. άμα θελήσω και έχω ποτέ την οικονομική δυνατότητα θα δω τι θα κάμω. :p

      Διαγραφή
  3. Να σας ζήσει να τον χαίρεστε τον ποντικομικρούλη! Πάντα γερός και δυνατός (και ανυπόμονος) εύχομαι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Έτσι είναι ο έρωτας αγαπημένη... σαρωτικός!
    Ο δικός σας πάντως θα είναι παντοτινός :)

    Να χαίρεστε το λουκουμάκι σας με υγεία και χαρές πολλές.
    Απολαυστική αφήγηση. Οπότε έχεις χρόνο περιμένουμε τη συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γουάου. Κάθε φορά που ακούω ή διαβάζω τέτοια, μένω άφωνη. Δεν υπάρχει πιο συγλονιστικό πράμα απο τη γέννηση και ας συμβαίνει κάθε μέρα. Να σας ζήσει και να είστε πάντα όλοι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ω! Να σας ζήσει, να τον χαίρεστε και να είναι πάντα υγιής και καλότυχος!
    Απόλαυσε κάθε στιγμή της μητρότητας
    χχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Να σας ζήσει το μικρούλι γερό, δυνατό και ευτυχισμένο να είναι. Η μητρότητα είναι ένα πανέμορφο δώρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ευχαριστω κορουδες μου για τις ευχες σας! Χχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Να σας ζήσει! Να τον χαίρεστε!!!

    p.s. Μα τι ωραίο πόστ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σας εύχομαι να είναι πάντα ευτυχισμένος! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Να σας ζήσει γλυκιά μανούλα!! Να χαίρεστε το μικρό πρίγκηπα! ΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. :) εσιάσιαρεν ο μικρούλης να σας γνωρίσει.

    Να είσαστεν καλά τζιαι οι τρεις τζιαι να σιαίρεστε ο ένας τον άλλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Να σας ζήσει αγαπητή και χαλάλιν οι πόνοι, οι ταλαιπωρίες κτλ. Μεγάλος έρωτας!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Tad late? να σου ζήσει τζι ας σου σπάζει τα νεύρα με το κλάμα του

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. You have a nice blog! I love it, I am very entertained and I learned a lot! I will follow all your posts everyday! You are a genius indeed and all of your words are meaningful, I will promote your blog to my friends and I am very sure they will also like your blog!

    Rugged Breed
    Hot Artz
    Move Igniter

    ΑπάντησηΔιαγραφή