Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Μια συμβουλή θα σας δώσω...

...φίλοι αναγνώστες.

Αμαν σας πει ο γκομενος/γκομενα σας να πατε να γνωρισετε τους γονεις του/της, σχετικά γλήορα σε μια σχέση, π.χ. που τον πρώτο μηνα, να πατε! Μεν φοηθητε οτι ταχα εν γλήορα τζιαι ξερω γω πελλάρες.

Ναι, να πατε φίλοι αναγνώστες!!!

Κοφκετε δρόμο ετσι. Ακουτε με τι σας λάλω.

Γιατι περι δρόμου προκείται.



Αντι να εβρετε μετα, ενα Γολγοθάν, τα Ιμαλαϊα, να πατε Λαρνακα μεσω Πάφου τζιαι να ρεξετε τζιαι που το Τροοδος, ενα δρομο στρωμενο με σπασμενα γυαλια τζιαι αγκαθκια, χωματοδρομους με ροτσους....




 
 
 
 
 
Καλυτερα να το μάθετε γληορα. Οσο πιο γλήορα τοσο το καλυτερο! Να πατε να χωστειτε, να χαθειτε απο προσωπου γης. Προσφερω ασυλο στους αυτομολήσαντες.
 
 
 
 
 
 
 


 


 
 

10 σχόλια:

  1. Ωχ καημενούλα μου.
    Εκατάλαβα. Κουράγιο καλή μου.
    Από μακριά και φίλοι τότε με τα "πεθερικά".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Επειδη εισαι τζιαι εσυ φουτούλισσα οπως εμενα, έγλεπε κορη Μπια α!

      Διαγραφή
  3. Συμφωνω και επαυξανω!!! Φυσικα εμένα εσυνεβηκεν μου να με θέλουν οι γονεις του παραπάνο που τζεινον αλλα ατε....τζεινο ξεπερνιέται ευκολα! :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Συμφωνώ, αλλά πάλε προσοχή διότι έσιει περιπτώσεις (κουχου κουχου) που άλλα σου δείχνουν στην αρχή τζιαι άλλα σου προκύπτουν στην πορεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε δαμε μιλα η πειρα ρε παιθκια. Εκαμεν διατριβη, διδακτορικο τζιαι δικτατορικό στο εν λογο θεμα η Αχαπαρη

      Διαγραφή
  6. Πραγματικά λυπούμαι πολλά για την κατάσταση σου. Καταλαβαίνω πόσο σημαντικό πράμα εν οι γονείς του φίλου σου/άντρα σου γιατί θέλεις εν θέλεις έστω τζαι δεν διάς δικαιώματα παίζουν πολύ ρόλο στη σχέση. Μα εν τόσο κατζιά? Ε ατε πόσα χρόνια της μεινήσκουν? Εγω ήταν να εσκοτώνουμουν μαζί της, εν θα ήθελα να τη θωρώ ούτε ζωγραφιστή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Στεναχωρκούμαι να το παίζω πνεύμα της αντιλογίας, αλλά δεν γίνεται διαφορετικά. στον πρώτο μήνα εγνώρισα τα πεθερικά μου όπως και το σκύλο που είχαν, τον πρώτο δεν τον πρόλαβα έπαθε καρκίνο του στομάχου, ο φτωχός τζαι που τον πρώτο τζαιρό αγάπησα τους ούλλους. μέχρι τώρα με εξαίρεση ότι τα ρεβύθκια αφήνει τα μισοωμά η πεθερά μου δεν έχω άλλο παράπονο. είπαμε της το πολλές φορές αλλά λαλεί μας ότι τα βάλλει να φουσκώσουν που τη νύχτα τζαι μετά δκυο ώρες στη χύτρα του ατμού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή